Koffietijd

Soms heb je van die dingen die af en toe weer omhoog drijven in je geheugen, omdat het zo'n raar voorval is, dingen die je niet dagelijks gebeuren.....



Wij hebben een houtkachel en stoken veel. Omdat we een rieten dak hebben moet je de schoorsteen jaarlijks laten reinigen voor de verzekering.

Niet echt mijn favoriete klusje..... niet dat we het zelf doen, maar het wordt gedaan. Maar zie er altijd tegenop, heb het idee dat mijn hele huis onder een roetwolk verdwijnt, mijn meubels ect. Toch valt het achteraf altijd wel mee en denk ik waar maak ik me druk om.

Zo ook deze keer, het is al weer een aantal jaren geleden. Kwam de schoorsteenveger en grote blonde vent, met enorme roetzwarte handen en her en der wat vegen op zijn gezicht.

Dus hij eerst het dak op, daarna zit er een luik op zolder in de schoorsteen waar die hij dan uitveegt en vervolgens gaan hij naar beneden, daar zit nog een luikje naast de kachel en die wordt dan uitgezogen.

Dus de klus weer geklaard en vraag of hij koffie wil en slaat deze aanbieding niet af, dus ik zet ondertussen koffie, terwijl hij zijn roethanden was, waarbij ik me dan afvraag of die ooit helemaal schoon worden, en inderdaad helemaal schoon worden ze niet.

We gaan aan de keukentafel zitten, hij begint te vertellen...
Hij had dit ook wel willen hebben een boerderijtje wat paardjes bij de deur.. hij praat honderd uit.

En voor ik het weet krijg ik zijn hele levensverhaal onder de koffie te horen, hij was gescheiden. Hij had het er wel moeilijk mee, maar goed zijn dochter vond het nog erger... die was gisteren opgenomen in een psychiatrische inrichting, die kon het allemaal niet aan...

En voor dat ik het weet barst hij in tranen uit en daar zit ik dan met grote blonde man die heftig zit te snikken... weet me niet echt goed raad met de situatie, zit niet dagelijks met snikkende mannen aan tafel, maar probeer maar een luisterend oor te zijn... had het met hem te doen...

Ja waar koffie al niet goed voor is..... hopelijk zijn hart gelucht.

Terug op het nest

De ooievaar was weer terug op het nest 11 februari, vroeg dit jaar. Ik maak me allang geen illusie meer dat hij blijft..... Na 2 jaar verstokt vrijgezel op het nest te hebben gehad, leek hij zowaar vorig jaar een vriendin te hebben gevonden.... maar daarna waren ze verdwenen en heb ik zie niet weer gezien, dat hij vrijgezel was sliep hij 's nacht op het nest..... afgelopen jaar dus bijna helemaal niet meer gezien.



Onze oudste is ook weer terug op het nest...

Twee weken geleden belde ze, ik stop met studeren zei ze.... ik krijg al lang geen grijze haren meer van, de verantwoording bij haarzelf gelegd, zij was het die dit wilde, niet ik, dus ja dat moest ze voor haarzelf weten vond ik. Vond het wel jammer dat wel.... maar kon het me ook wel voorstellen, ze woonde al 2 jaar samen met haar vriend die 14 jaar ouder als haar was, ze miste hem door de week.....

Ze hadden die dag 2 jaar een relatie, vroeg of ze nog langs kwam het weekend, maar ze gingen het vieren, uit eten iets leuks doen..

's Avonds belt ze weer het is UIT, zijn haar woorden... oké ik moet nog even schakelen.... eerst stoppen met studeren en daarna een punt achter een relatie van 2 jaar. September was het ook even 3 weken uitgeweest (toen miste hij haar na 3 weken zo..). Hij werkt in het bedrijf van zijn ouders... en die zijn tegen op hun relatie, Carlijn te jong vonden ze.... wat een hoop spanning gaf... hij een tijdje zelfs uit het bedrijf geweest... zijn ouders draaide hem de rug toe.

Maar ja dat vond hij ook wel weer moeilijk denk ik.... dus het was over. Carlijn belde dat ze naar een vriendin ging en de dag erna thuis zo komen.



De dag erna maar weer gepraat, vond het zonde.... haar studie.... niet dat het al te geweldig gaat tot nu toe, maar goed, haar kop er niet helemaal bij, dat ze zich nu mooi kon focussen op haar studie. Tegenwoordig je als meid ook moest kunnen handhaven in de maatschappij, de eindstreep in een relatie niet altijd vanzelfsprekend is.... Het was wat ze zelf wilde na 2 jaar als tandartsassistent te hebben gewerkt doorleren voor mondhygiëniste. Niets gaat vanzelf dus hup ga er voor.

En daarbij, wat was er leuker dan nu als vrijgezelle student in Groningen te zitten, ben je jaloers mam vroeg ze, nee dat niet hoor, maar ik had het wel geweten als ik haar was. In september was alles stom aan jongens van haar eigen leeftijd.... studenten ect..... , maar van de week belde ze me op helemaal in haar nopjes, het is geweldig hier!!! Ze heeft de smaak te pakken (hopelijk ook met haar studie.... en niet alleen de feesten...)

Zie je wel geen hand vol maar en land vol(zei mijn moeder altijd als we luddevude hadden), geniet ervan je kunt nog lang genoeg getrouwd zijn.



De weekend zijn wel weer rommelig en moet mijn draai er wel weer in vinden, na bijna 2 jaar afwezigheid van onze oudste..... het huis is vol.

Frank heeft van het weekend de bomen in de tuin om gehaald met 2 vrienden en ben altijd wel een beetje jaloers op mannen, ze kunnen zich zo heerlijk op een ding storten, terwijl ik altijd het gevoel heb dat alles er tussen door moet..... ook naast je werk...multitasken

Het blijft voor me gevoel altijd wel op mijn schouders liggen, de was... het huis, wat eten we vanavond, de boodschappen. Vandaag ook het leek wel huishouden Jan Steen.... uitsmijters bakken, koffie zetten, de kinderen die om de beurt naar beneden komen... er is geen doorkomen aan, en wat heb ik eigenlijk gedaan die dag?



Lang leve maandag!!

Maandag wasdag......

Zoveel structuur heb ik er niet in.... die dag dit, de andere dag dat... dus maandag wasdag.... nee, dus, het is bijna iedere dag wasdag...



Niet een van mijn favorietste klusje.... je draait je om en de wasmand ligt weer vol, met een gezin lijkt er geen einde aan te komen...



Dat Carlijn geboren werd mopperde ik wel eens tegen mijn moeder over de was.... het wordt er niet minder op zei ze als ze groter worden.... nee dus, de kledingstukking worden ook nog groter met al die grote personen om je heen, haha. Ja daarin had ze gelijk.



Gelukkig hebben we wasmachines, drogers... Ik heb zelfs een strijkmachine.... alleen doet hij zijn werk niet volautomatische en heb ik ook nog niet iets gevonden die het voor me in de kast legt....deze plaatjes zijn wel heel romantisch zo... maar ben blij dat we het niet meer op de hand hoeven doen. Wat een klus.....

Begrijp wel dat ze in die tijd doordeweekse kleren hadden en zondagse kleren....




Foto's gemaakt in het Openluchtmuseum Arnhem afgelopen zomer.

Update Jelle's kamer

Op de wand verven na en her en der nog wat accessoirese is Jelle's kamer klaar. Ik wil de wanden nog verven met kalkverf. Dus daar binnenkort maar even tijd voor vrijmaken, is wel lekker als het helemaal afgerond is.



Jelle slaapt er wel al weer een paar maanden en is wel erg blij met zijn eigen kamer.

Wie het eerst komt ...

Van het weekend waren we op zoek naar 2 stoeltjes voor in de computerhoek, ik had mijn zinnen gezet twee oude zweedse stoeltjes. Wij naar Rosa Rugosa, ze waren afgelopen zondag open, helaas waren de stoeltjes iets te gammel voor ik denk wel de meest intensief gebruikte hoekje in ons huis.... Ik heb nog leuke staan met linnen bekleding maar die zijn zo goed als door... spijkerbroeken, dus tijd voor wat anders, deze zien er niet meer uit.



Maar goed wij lopen nog even rond en zien een leuke bockbord (zweeds voor tafel met kruispoot) staan in de winkel, helemaal mooi voor bij Lara op haar kamer als werkkamer. Dus Frank loopt naar de winkeleigenaresse en vraagt of ze hem wil helpen, dat wij deze tafel willen hebben..

Op hetzelfde moment stuift er een mevrouw het kamertje binnen dat zij de tafel wou hebben..... de winkeleigenaresse had ze nog niet aangesproken dus die wist van niks en zij was boos op ons dat wij hem net voor haar neus wegkaapten...ze bleef wel even een tijdje stennis staan maken, tja een rare gewaarwording, ik vond het wel sneu, maar goed Frank zei er staat nog geen verkocht op en wij waren haar voor en dus ik wil hem hebben, zei hij helaas voor u, en ik denk (ben nog weleens toegevelijk) ik houd mijn poot stijf. Dus het tafeltje was voor ons.

De verkoopster vroeg of we nog even de winkel wilde doorlopen en dat ze zo bij ons zo komen als mevrouw wat bekoeld was.




Achter in de winkel vonden we deze slagbord (zweedse klaptafel). Een paar jaar geleden had ik een hele mooie grijsblauwe zien staan op internet en ovale, tijden was hij te koop en net na onze vakantie zou ik hem gaan kopen (had zelf gekookt, en niet uiteten geweest voorwaarde van Frank), helaas, hij stond maanden op de site en prompt was hij weg.... ik moest echt even slikken.....



Maar goed ik heb nu mijn zweedse slagbord, we wat anders dan de grijsblauwe waar ik ooit verliefd op was en lang bleef hangen, maar deze is ook erg leuk.

Eigenlijk om het af te maken het plaatje moet er nog een gammel zweeds stoeltje bij.

Afscheid en een nieuw begin voor onze Macho

We zeggen wel eens tegen elkaar alles is tijdelijk..... en het is waar. Periodes van de kinderen klein en samen op concours ligt achter ons. Carlijn is te groot voor hem, Lara en zij hebben het druk met studies... De meiden hebben andere dingen in hun leven die ze weer leuk vinden.... zo gaat dat....

Soms wil je het vasthouden maar dat is gewoon onmogelijk, hoe moeilijk het soms is, weet je dat het goed zo is. Macho houdt van aandacht en vind het heerlijk om te rijden, een ander kind kan nog zoveel van hem leren en lol met hem hebben en het sneu voor hem vonden dat er niet meer op hem gereden werd en hij de aandacht krijgt die hij verdient, dat we besloten om een nieuw adres voor hem te zoeken.

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze pony Macho. Macho is eentje die je maar één keer in je leven tegen komt, een bijzondere pony. Eentje waar naar zoekt als een speld in een hooi berg. Dat is Macho, hij is gewoon alles, alles wat een fijne pony moet zijn. Braaf, kan de sterren van de hemel lopen, dan danst hij in piaffe, maar zich ook aanpassen aan een mindere ruiter. Je kan van zo van zijn rug afglijden er onder door, hij vind alles prima en leuk. In een winter met heel veel sneeuw bonden we zelfs een slee achter hem aan, hij liep er mee rond of hij nooit anders had gedaan, de kinderen vonden het prachtig. Zelfs Jelle die ik na wat pogingen niet kon motiveren voor de paardensport, vond het leuk.




12 jaar geleden zag ik hem voor het eerst bij de onze rijvereniging rijden met zijn vorige baasje, en was helemaal onderste boven van dit ventje.

September 1999 kochten wij hem. Carlijn en hij was een super combi, en haalde de ene naar de andere 1e prijs binnen, dozen vol. Ze werden zelfs Overijssels Kampioen met het team springen en later werd Carlijn zelf res. Kampioen Overijssel L Dressuur met hem. Ze schopte het samen tot M2 dressuur. Springen deden ze ook, zelf een tv wonnen ooit.

Macho weigert nooit, een keer kwamen ze helaas ten val, ze kwamen niet helemaal goed uit en vlogen samen over de kop. Dat was het moment dat Carlijn niet meer op concours wou springen met hem en zich op de dressuur stortte.




Toen Carlijn te groot voor hem werd was de beurt aan Lara, even leek het erop dat ze wat bang was van het rijden en vroeg ik me af of het helemaal haar ding was, maar goed een vriendinnetje van haar reed toen af en toe en op Macho en of het een soort jaloezie van d'r was, ik weet het niet, maar dat was het keerpunt, ze ging ook rijden. Wat minder op wedstrijden, wij hadden de winkel verkocht en het ging wat minder dus het was af en toe pas op de plek, maar goed dat kon de pret niet drukken.






Maar goed aan alles komt een eind, de jongens deden de intrede bij de meiden hier en de pony was wat minder belangrijk in hun leven.

Jammer natuurlijk, want het had altijd wel wat, Carlijn zei laatst nog tegen me, ik mis het best wel zo saampjes op concours. Frank werkte het hele weekend in die tijd, het was echt ons dingen samen met haar. Maar nu we de winkel niet meer hebben is Frank thuis het weekend en of ik nu nog de energie weer op kan brengen om al die concoursen of te rennen...... ik denk het niet, het is een nieuwe periode van andere dingen. Jerom is erbij om op te rijden en me zelf bewijzen heb ik ook niet meer zo, gewoon lekker een beetje buiten rijden een beetje dressuur,ook weer leuk even heb ik ook momenten gehad of ik wel door zo gaan met alles, maar Frank gaat ook rijden en is het weer heerlijk om samen een hobby te hebben, want dat miste ik de laatste tijd wel een beetje na de meiden er mee waren gestopt. Hopelijk lukt het allemaal een beetje met Caprice deze zomer, even kijken of het wat wordt met zo'n groen paardje of dat ik toch meer uit moet gaan kijken naar wat meer doorgereden paardje, besef wel dat ik ook geen 18 meer ben... de tijd zal het leren.




Vanmorgen de laatste keer Macho bij ons op stal, de laatste knuffel, het leek wel of ze het allemaal voelde dat er wat ging gebeuren en anders ik wel....

Vandaag voor Macho een nieuwe begin en is hij op de laatste dag van het jaar verhuisd naar zijn nieuwe baasje Noëlle, het klikte heel leuk tussen Macho en haar en ze kan er nog jaartjes plezier van hebben en mooie leerpony. Noëlle enorm blij met haar nieuwe vriendje. En daar vertrok hij uit ons leven.....

Een traan en afsluiter van een mooie periode met Macho en de kinderen. En helaas is alles in het leven tijdelijk.




Dus hierbij een ode aan onze Macho en alle mooie herinnering door de jaartjes heen.



Wij wensen Macho en Noëlle heel veel plezier toe en ik kom zeker gauw kijken, want heel ver weg is hij niet!




Dag lief ventje, bedankt voor alle mooie jaren en mooie herinneringen!!! Je hebt voor ons een speciaal plaatsje in ons hart!




En voor iedereen een goed uiteinde en de allerbeste wensen voor 2011!!!

Kerstdaagjes en veel schaatsen

De kerstdaagjes rustig doorgerold. Eerste kerstdag met mijn schoonfamilie uiteten geweest, de tweede heel relaxed aangedaan, heerlijk.



En nu lekker iedere dag op de schaats. Ik heb mijn hele leven op kunstschaatsen geschaatst..... alleen hier bij ons op de Wieden kun je zulke mooie tochten maken. Mijn kunstschaatsen waren heel erg bot (heb ze al vanaf mijn 12e..... echt toe aan vervanging) en had het gevoel of ik op een driewieler achter een ploeg schaatsers aan moest. Niet echt een lolletje meer.



Van de week was ik het zat die rot schaatsen, ik had 2 jaar eerder al een poging gedaan op stalen noren.... maar dat was geen succes, had het gevoel of ik weer met een stoel het ijs op moest.



Maar ik heb hele fijne noren gevonden nu, met een schoen die gewoon heerlijk zit en schaats super fijn. Had ik deze maar tien jaar eerder gevonden! Deze omgeving vraagt gewoon om stalen noren en mooie tochten. Dus zijn we iedere dag op de schaats te vinden. Heerlijk, genietend van de mooie omgeving.




Even wat foto's van de kerst en de mooie Wieden in de winter, een aanrader voor schaatsliefhebbers! Het ijs is momenteel echt top!!!






Mijn oude schaatsen, toch nog leuk als decoratie!





Kerstontbijt op tweede kerstdag.