Anders?

Afgelopen maandag had ik de laatste cursusdag van mijn cursus mindfulness.

Acht weken lang en door pinkster en de paasdaagjes duurde de cursus wat langer, met thuiswerk wel te verstaan. Ben er open minded in gegaan en zie wel wat ik tegen kom en wat me te wachten staat. Het was een intensieve cursus met iedere dag thuis verder weken met meditatie, yoga, bodyscan. Om je zeg maar uit de automatische pilootstand te krijgen.

Op sommige momenten best confronterend. Maar al met al heb ik toch wel meer inzicht gekregen, me bewuster geworden van dingen die ik doe of niet doe. En mij op een andere manier laten kijken naar pijn, emoties, boosheid, meer zonder oordeel, zonder dat je het meteen wil veranderen. Het was best een mooie investering in mezelf zeg maar. Maandag de laatste dag kregen we een mooie gedicht mee. Ik deel jullie hem even vond hem wel mooi.

Daarbij nog wat foto's die ik van de week heb gemaakt.

Het gedichtje:

Op naar de herfst

Al hele tijd niets meer gepost op mijn blog. Weinig inspiratie, druk met allerlei ander dingen. Stuk nieuw rietdak op ons huis, wat enige maanden in beslag nam. Veranderde situaties met werk.

Maar nu de zomer zo langzaam richting herfst gaat, begint het weer te kriebelen. De herfst vraagt om andere dingen in huis, mooie bessentakken in mijn aardewerken potten. Andere kleur kaarsen, veel stoer aardewerk, ben nog op zoek naar een paar mooie kelim kussens en dan is het huis er weer klaar voor. Wel wil ik binnenkort de wanden gaan verven met kalkverf. Staat al jaren op mijn lijstje maar eerst moest het dak waterdicht. Maar nu dat achter de rug is mooi tijd voor een nieuw klusje.

Vandaag bewapend met snoeischaar.... voelde wel een beetje raar, wat bessentakken geknipt. Meteen weer genoeg inspiratie voor wat mooie foto's. Op naar de herfst!!

Wie het eerst komt ...

Van het weekend waren we op zoek naar 2 stoeltjes voor in de computerhoek, ik had mijn zinnen gezet twee oude zweedse stoeltjes. Wij naar Rosa Rugosa, ze waren afgelopen zondag open, helaas waren de stoeltjes iets te gammel voor ik denk wel de meest intensief gebruikte hoekje in ons huis.... Ik heb nog leuke staan met linnen bekleding maar die zijn zo goed als door... spijkerbroeken, dus tijd voor wat anders, deze zien er niet meer uit.



Maar goed wij lopen nog even rond en zien een leuke bockbord (zweeds voor tafel met kruispoot) staan in de winkel, helemaal mooi voor bij Lara op haar kamer als werkkamer. Dus Frank loopt naar de winkeleigenaresse en vraagt of ze hem wil helpen, dat wij deze tafel willen hebben..

Op hetzelfde moment stuift er een mevrouw het kamertje binnen dat zij de tafel wou hebben..... de winkeleigenaresse had ze nog niet aangesproken dus die wist van niks en zij was boos op ons dat wij hem net voor haar neus wegkaapten...ze bleef wel even een tijdje stennis staan maken, tja een rare gewaarwording, ik vond het wel sneu, maar goed Frank zei er staat nog geen verkocht op en wij waren haar voor en dus ik wil hem hebben, zei hij helaas voor u, en ik denk (ben nog weleens toegevelijk) ik houd mijn poot stijf. Dus het tafeltje was voor ons.

De verkoopster vroeg of we nog even de winkel wilde doorlopen en dat ze zo bij ons zo komen als mevrouw wat bekoeld was.




Achter in de winkel vonden we deze slagbord (zweedse klaptafel). Een paar jaar geleden had ik een hele mooie grijsblauwe zien staan op internet en ovale, tijden was hij te koop en net na onze vakantie zou ik hem gaan kopen (had zelf gekookt, en niet uiteten geweest voorwaarde van Frank), helaas, hij stond maanden op de site en prompt was hij weg.... ik moest echt even slikken.....



Maar goed ik heb nu mijn zweedse slagbord, we wat anders dan de grijsblauwe waar ik ooit verliefd op was en lang bleef hangen, maar deze is ook erg leuk.

Eigenlijk om het af te maken het plaatje moet er nog een gammel zweeds stoeltje bij.

Echt Hollands

Over het algemeen hebben wij vrij rustige tinten in huis, veel naturel, grijs en wittinten. Veel linnen stoffen af en toe wat boerenbont ruiten in blauw en naturel, wat dat aan gaat ben ik gek of het scandinavische sfeertje, veel licht met her een der wat grijsblauwen.

Alleen in een hoek van de kamer heb ik Staphorster spinde staan, hij is knalgeel en van binnen blauw geverfd. Een paar jaar geleden van ik hem in Staphorst bij een handelaar in antiek. Hij stond bij hem achter in de schuur, helemaal vies, met plakfolie binnen in de kast, maar werd direct verliefd op de kast, hij heeft wel wat folkloristisch. Thuis hebben ik hem voorzichtig schoongemaakt. Wij wonen niet zo ver van Staphorst en onze boerderij lijkt veel op de huizen die in Staphorst staan, vroeg stond zo'n spinde met zijn zijkant tegen de muur naast de voordeur. Thuis bij ons staat hij gewoon met zijn rug tegen de muur.

Ondertussen heb ik wat oud boerenbontservies opgescharreld en een paar Marker hoedendozen prachtig simpel beschilderd met bloemen maakt het heel mooi kakkelbont en kleurt er allemaal geweldig bij. Hij vormt wel een spannend contrast met al het rustige in ons interieur, hij staat in een niet al te licht plekje van ons huis en is daar echt een zonnetje, hij licht de hele hoek op met zijn gele kleur. Zo op de fotocollage lijkt het toch echt behoorlijk knal bij ons. Echt Hollands!

Rondje wand en computerhoek

Op de laatste loodjes na is het eind toch echt in zicht, vandaag gaat de vloer nog een keer in de verf, heb een leigrijze tint gebruikt van Pure and Original (die hadden wat meer mooie grijze dan F&B), op de wand zit verf van Farrow & Ball die is prachtig mat, hoopte eigenlijk dat de vloerverf dat ook zo hebben, helaas is hij wat glimmender uitgevallen dan me eigenlijk lief was, maar oké ik laat het zo, het veegt ook wel erg makkelijk schoon zo.

De computerhoek hoek bevalt prima zo, heerlijk geen snoeren meer over de vloer (ergenis nr. 1). Ik kan overal bij met de stofzuiger. Dit project is lekker klaar.

Dat we hier kwamen wonen had ik grote verbouwplannen (zelfs de indeling had ik dan iets gewijzigd, heleboel tekening had ik er van gemaakt).... alleen het geldschip kwam nooit, we zijn maar ergens begonnen met nul, stukje bij beetje.

Toch verbaast het me dan wel weer dat er ook wel weer dingen zijn gebeurd, het langzaam steeds meer je huis wordt, de zeventiger jaren stijl die het huis van binnen had langzaam verdwijnt. Het leuke is van langzaam dingen doen dat je meer de tijd kunt nemen dan dat je in één keer regioreus aan de gang gaat en achteraf denkt... had ik het niet anders moeten doen. Het ontwikkeld zich zo langzaam. Nu nog doorsparen voor een houten vloer, de ruwe zwembad tegels vind ik niet echt fraai. Ach ja, we moeten wat te wensen over houden. Frank is vandaag weer begonnen aan de deur, die krijgt nu een mooi lijst en dan kan die ook de grondverf in. Het is in ieder geval leuk om te doen allemaal en dromen moet je houden toch.