Terug op het nest

De ooievaar was weer terug op het nest 11 februari, vroeg dit jaar. Ik maak me allang geen illusie meer dat hij blijft..... Na 2 jaar verstokt vrijgezel op het nest te hebben gehad, leek hij zowaar vorig jaar een vriendin te hebben gevonden.... maar daarna waren ze verdwenen en heb ik zie niet weer gezien, dat hij vrijgezel was sliep hij 's nacht op het nest..... afgelopen jaar dus bijna helemaal niet meer gezien.



Onze oudste is ook weer terug op het nest...

Twee weken geleden belde ze, ik stop met studeren zei ze.... ik krijg al lang geen grijze haren meer van, de verantwoording bij haarzelf gelegd, zij was het die dit wilde, niet ik, dus ja dat moest ze voor haarzelf weten vond ik. Vond het wel jammer dat wel.... maar kon het me ook wel voorstellen, ze woonde al 2 jaar samen met haar vriend die 14 jaar ouder als haar was, ze miste hem door de week.....

Ze hadden die dag 2 jaar een relatie, vroeg of ze nog langs kwam het weekend, maar ze gingen het vieren, uit eten iets leuks doen..

's Avonds belt ze weer het is UIT, zijn haar woorden... oké ik moet nog even schakelen.... eerst stoppen met studeren en daarna een punt achter een relatie van 2 jaar. September was het ook even 3 weken uitgeweest (toen miste hij haar na 3 weken zo..). Hij werkt in het bedrijf van zijn ouders... en die zijn tegen op hun relatie, Carlijn te jong vonden ze.... wat een hoop spanning gaf... hij een tijdje zelfs uit het bedrijf geweest... zijn ouders draaide hem de rug toe.

Maar ja dat vond hij ook wel weer moeilijk denk ik.... dus het was over. Carlijn belde dat ze naar een vriendin ging en de dag erna thuis zo komen.



De dag erna maar weer gepraat, vond het zonde.... haar studie.... niet dat het al te geweldig gaat tot nu toe, maar goed, haar kop er niet helemaal bij, dat ze zich nu mooi kon focussen op haar studie. Tegenwoordig je als meid ook moest kunnen handhaven in de maatschappij, de eindstreep in een relatie niet altijd vanzelfsprekend is.... Het was wat ze zelf wilde na 2 jaar als tandartsassistent te hebben gewerkt doorleren voor mondhygiëniste. Niets gaat vanzelf dus hup ga er voor.

En daarbij, wat was er leuker dan nu als vrijgezelle student in Groningen te zitten, ben je jaloers mam vroeg ze, nee dat niet hoor, maar ik had het wel geweten als ik haar was. In september was alles stom aan jongens van haar eigen leeftijd.... studenten ect..... , maar van de week belde ze me op helemaal in haar nopjes, het is geweldig hier!!! Ze heeft de smaak te pakken (hopelijk ook met haar studie.... en niet alleen de feesten...)

Zie je wel geen hand vol maar en land vol(zei mijn moeder altijd als we luddevude hadden), geniet ervan je kunt nog lang genoeg getrouwd zijn.



De weekend zijn wel weer rommelig en moet mijn draai er wel weer in vinden, na bijna 2 jaar afwezigheid van onze oudste..... het huis is vol.

Frank heeft van het weekend de bomen in de tuin om gehaald met 2 vrienden en ben altijd wel een beetje jaloers op mannen, ze kunnen zich zo heerlijk op een ding storten, terwijl ik altijd het gevoel heb dat alles er tussen door moet..... ook naast je werk...multitasken

Het blijft voor me gevoel altijd wel op mijn schouders liggen, de was... het huis, wat eten we vanavond, de boodschappen. Vandaag ook het leek wel huishouden Jan Steen.... uitsmijters bakken, koffie zetten, de kinderen die om de beurt naar beneden komen... er is geen doorkomen aan, en wat heb ik eigenlijk gedaan die dag?



Lang leve maandag!!

Hoera een ........

Afgelopen dinsdag beviel Juul, het was een moeilijke bevalling, de zwaarste van alle nesten die ik mee gemaakt had. En gelukkig was het bevalling nr. 18 en voldoende ervaring om het tot een goed einde te brengen, maar het was spannend. We kregen geen centimeter kado zeg maar. Gelukkig kon ik Frank bereiken, die was onderweg uit Brabant of hij daarna naar huis kon komen om mij te helpen. Mijn Dr. Vlimmen, hij blijft altijd heerlijk de rust zelf, prettig om erbij te hebben dan.

Bij de derde pup hadden we zoiets van ons mag het de laatste zijn, maar nee nog de dikste beer voor het laatst.... die had het even moeilijk dat hij geboren werd, maar hem opgewreven met theedoeken en wat lucht ingeblazen en zo waar begon hij ook te piepen en als je ziet hoe dapper hij nu bij zijn mams ligt te drinken blijft het een wonder.

Carlijn en William hebben voor ons Lara nog even opgehaald bij haar vriendje, dat schoot erbij in, dus dat was wel even prettig. En ja wie zat er op het nest! Onze vriend Olly!!!! Hij is terug en wel toepasselijk op deze dag een echte ooievaar voor de puppen!!

Ondertussen wordt er heel wat heen en weer gemaild van mensen die een pup willen. Ik moet echt goed opletten wie, wat wil, dus maak er dan een lijst van anders ben je het overzicht compleet kwijt tussen alle mailberichtjes. Dat heb ik nl. 1 keer gehad, dat ik een hond dubbel(te veel) had verkocht..... en ik dat pas opmerkte tijdens het ophalen..... complete paniek natuurlijk en dan 1 vertellen dat het feest niet doorgaat. Dus dat moet ik voorkomen.

Nu werd ik ook gemaild door een mevrouw uit buitenland. Ze wilde ook een pup, maar goed ze was niet als eerste op mijn lijstje, ze bleef maar mailen, tig mailtjes, met foto's erbij van honden hoe ze eruit moesten zien... vlekje hier.... vlekje daar. Zus zo. Ze wou kiezen... maar goed ik vond dat nog wat te vroeg... die wilde ze graag. Frank zei ach hup geef haar die, dus ik gemaild oké je kunt die krijgen. Is hij helemaal symmetrische getekend, ja of je moet er een minimeter naast leggen....toen ging ze weer van de hak op de tak springen, weer foto's erbij wat ze wou.....ze wou ook showen of ik nu al kon zien of hier een kampioen in de wieg ligt..... Mijn geduld begon op te raken, de meeste mensen willen gewoon een leuke hond, een makkertje voor het leven, maar zij wilde iets wat niet bestaat, dit loopt dan voor je gevoel uit op een teleurstelling vooral als de hond dan later niet aan haar abnormale hoge eisen voldoet.... arm beestje. Ik vond het mooi geweest en mail haar dat ze mij begon te irriteren of ze een andere fokker wil gaan zoeken, dat ik voor haar niet de geschikte hond heb. Dit moet je niet willen.....

Ze deed me denken aan een paar klanten die we ooit in de winkel hadden.... Frank zei toe (die had ze al eens geholpen) ga jij ze maar helpen....... ze vroegen me het hemd van mijn lijf.... Waar kwam dit vandaan, waar dat, wat voor stof dit, wat voor houtsoort.... tot het ziekelijk aan toe.... en maar geduldig blijven en lachen terwijl je op een gegeven moment van binnen ploft..... je weet dat ze toch niet gaan kopen, maar je uren bezig houden, als een klein kind met vragen WAAROM..... WAAROM DIT EN DAT........grrrr..... Ze zuigen je helemaal leeg...

Gelukkig zijn dit uitzonderingen en zijn de meeste mensen gewoon allemaal erg leuk en allemaal blij als ze met hun pup naar huis gaan. Daar doen we het dan allemaal voor, dat geeft energie.

Je kunt niet iederen tevreden houden denk ik maar, dus de eer maar aan een ander.

"Old wief"

Gisteren was ik jarig en heb steeds meer het idee dat ik dat niet meer wil weten.... Het leek erop dat het rustig zo worden, mijn oudste en haar vriend zouden komen eten, gezellig, prima zo.

Om drie uur ging de telefoon, mijn vriendin, of ik het druk had, nee joh, vind je het goed als we komen. Dus ja, hoor schuif maar aan gezellig!!

Om 5 uur waren ze hier met de kids (ik ken hun beiden heel lang ze zaten allebei in mijn klas op de middelbare school en zijn al jaren bevriend), ik werd hartelijke gefeliciteerd, met van hem de plagerige opmerking erachter "Old wief", dat laatste vond ik wat minder .......

We zouden binnen eten, want buiten was het toch iets te koud, maar ach het eerste wijntje kon met dik vest aan toch wel even buiten.

2 jaar geleden zaten we ook zo, we waren aan het bbqen met elkaar, het regende iets, we hadden een lange tafel naar binnen geschoven de deel in en de deeldeuren wagenwijd open gezet, zodat we mooi droog zaten. Het gesprek bij de heren ging over de knoop, onze helden, manlief had verwijsbrief al jaren in een laatje liggen, reden genoeg om het niet te doen, bang om kaal te worden, zijn manlijkheid te verliezen ect, de man van mijn vriendin was er volgens mij nog banger voor, de sterkste verhalen gingen over tafel.

Maar goed we zaten daar en prompt kwam de ooievaar op het nest zitten... mijn vriendin moest vreselijk lachen, wij allemaal de veertig voorbij, haar kinderen iets jonger, de mijn toch bijna vliegrijp zeg maar. Nou je raad het al, bij hun kwam 9 maanden later een toetje. Een vreselijk schattig ventje, na vier meiden, ondertussen kan hij bijna lopen. Voor mijn man was dat de druppel om toch de knoop door te hakken.

Gisteren zaten we weer zo en of de duvel er mee speelt kwamen daar gingen weer 2 ooievaars op het nest zitten!!! (ze hebben zelfs voor het eerst (verjaardagskadootje) met zijn tweetjes de nacht door gebracht op het nest!!)Een voorteken? Bij ons zal het wel loslopen... bij hun? En mijn dochter en vriend, ik hoop toch echt dat die nog even wachten. Anders voel ik me echt een "old wief".

Onverwacht bezoek

Vandaag kregen onverwacht bezoek van 2 ooievaars. Vorig jaar sliep verstokte vrijgezel Olly de hele zomer 's nachts op het nest, dit jaar helaas niet. Af en toe gaan er een paar ooievaars op zitten, helaas vliegen ze ook weer weg. We hopen dat er een paar op het nest gaat broeden. Dan is onze missie geslaagd, maar dit is toch ook al erg leuk. Voel me toch een beetje bevoorrecht met zoiets bijzonders in onze tuin!! (Klik op het pijltje om de film te starten).